ಅಂಗಳ      ಒಂದೂರಂತೆ
Print this pageAdd to Favorite

ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ 

ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣಿ 
 'ಅಕ್ಕಂದಿರಿಗೆ' 'ಪಚ್ಚೆ'ಯಿಡುವ ದ್ರಾವಿಡ ಆಚರಣೆ-ಒಂದು ಪರಿಚಯ (ಜಿ.ಶ್ರೀನಿವಾಸಯ್ಯ)
 

ಕತ್ತೆಗೆ ನಡುಗಿದ ಬೆಪ್ಪು ಹೆಬ್ಬುಲಿ

ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡು, ಆ ಕಾಡಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಬ್ಬುಲಿ ವಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಇಡೀ ಕಾಡು ಅಲೆದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹೆದರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜನ ಥರ ಇತ್ತು. ಆ ಕಾಡಿನ ಪಕ್ಕವೇ ಒಂದೂರು. ಆ ಊರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅಗಸ ಇದ್ದ. ಅವನು ಬಟ್ಟೆ ಸೆಣಿಯಲು ಎಂದು ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಕತ್ತೆ ಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆ ಗಂಟು ಹೇರಿಕೊಂಡು ಕಾಡಿನ ಬದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನದಿ ಕಡೆ ಹೊರಟ. ಅಲ್ಲಿ ಕತ್ತೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮೇಯಲು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆ ಗಂಟು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನೀರಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಒಗೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದ. ಆಗ ಈ ಹೆಬ್ಬುಲಿ ಆ ಕತ್ತೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂತು. ’ಏ ಕತ್ತೇ! ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಈಗ ತಿನ್ನಬೇಕಲ್ಲಾ...ಏನಂತೀಯಾ’ ಎಂದಿತು. ಕತ್ತೆಗೆ ಭಯ ಆದರೂ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ’ಆಯ್ತಪ್ಪ ಹುಲಿಯಣ್ಣ. ತಿನ್ನುವಿಯಂತೆ. ಆದ್ರೆ ಈ ಕಡೆ ಬೇಡ. ಇಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕೆಸರು ಕಸ ಇದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಆ ಕಡೆ ಹೋಗಣ, ಅಲ್ಲೊಂದು ಬಂಡೆ ಇದೆ, ಅಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುವೀ ಬಾ’ ಎಂದಿತು. ಹುಲಿ ಕತ್ತೆಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಅದನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂತು.
 
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಂಡೆ ಇತ್ತು. ಕತ್ತೆ ಆ ಬಂಡೆ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತು ’ಹುಲಿಯಣ್ಣಾ ನನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನೋ ಮೊದಲು ಒಂದು ಆಟ ಆಡೋಣವಾ’ ಅಂತ ಕೇಳಿತು. ’ಅದೇ ನಿನ್ನ ಕೊನೆ ಆಸೆಯಾದರೆ ಆಡೇ ಬಿಡೋಣ, ಅದೇನು ಆಟ ಹೇಳು’ ಎಂದು ಹುಲಿ ತಯಾರಾಯಿತು. ನೀನು ನನಗೆ ಮೊದಲು ಮೂರು ಸಾರಿ ಹೊಡಿ, ಆಗ ನಾನು ಸತ್ತರೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನು. ನಾನು ಸಾಯದಿದ್ದರೆ ಆಮೇಲೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಮೂರು ಸಾರಿ ಒದೆಯುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಕತ್ತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡಿತು. ’ಓಹೋ...ನಿನ್ನಿಷ್ಟದಂತೇ ಆಗಲಿ’ ಎಂದು ಹುಲಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು. ಹುಲಿ ಕತ್ತೆಗೆ ಮೂರು ಸಾರಿ ಹೊಡೆಯಿತು. ಕತ್ತೆಯ ಕೂದಲೂ ಅಲ್ಲಾಡಲಿಲ್ಲ. ’ಈಗ ನಿನ್ನ ಪಾಳಿ ಹುಲಿಯಣ್ಣಾ, ಇಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲು’ ಎಂದು ಹುಲಿಯನ್ನು ಬಂಡೆ ಕೆಳಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಕತ್ತೆ ಒಂದು ಸಾರಿ ಒದೆಯಿತು, ಹುಲಿಯ ಮುಂದಿನ ಹಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಉದುರಿಹೋದವು. ಕತ್ತೆ ಎರಡನೇ ಸಾರಿ ಒದೆಯಿತು, ಹುಲಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಹಲ್ಲುಗಳೂ ಉದುರಿ ಬಾಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಹುಲಿಗೆ ಒದೆತದ ನೋವು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಭಯದಿಂದ ಪೇರಿ ಕಿತ್ತಿತು. ’ಅರೆ! ಹುಲಿಯಣ್ಣಾ..ನಾನಿನ್ನೂ ಮೂರನೆ ಒದೆತ ಕೊಟ್ಟೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ...ನಿಲ್ಲಣ್ಣಾ...’ ಕತ್ತೆ ಹುಲಿಯನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಿಬರಲಾರಂಭಿಸಿತು.
 
ಹೆಬ್ಬುಲಿ ಮುಂದೆ, ಕತ್ತೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಹೀಗೇ ಸುಮಾರು ದೂರ ಓಡಿದವು. ಹುಲಿಗೆ ಸುಸ್ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬ ಮುದುಕಪ್ಪ ಕರಿ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ಕುರಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದ. ಹುಲಿ ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ’ಮುದುಕಪ್ಪಾ ಮುದುಕಪ್ಪಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಾಯ ಮಾಡಪ್ಪಾ’ ಎಂದಿತು. ’ಏನಪ್ಪಾ ಹುಲಿರಾಯ? ಏನು ಬೇಕು ಕೇಳು’ ಮುದುಕ ಒಪ್ಪಿದ. ’ಮುದುಕಪ್ಪಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನಿನ್ನ ಕಂಬಳಿ ಕೊಡು. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲೆ ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕು. ನಾನು ಅದರೊಳಗೆ ಮಲಗಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತಿನಿ. ನನ್ನನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಕತ್ತೆ ಬರ್ತಿದೆ. ಅದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಚಾವ್ ಮಾಡು’ ಎಂದಿತು. ಮುದುಕಪ್ಪ ಹೆಬ್ಬುಲಿಗೆ ಕರಿ ಕಂಬಳಿ ಗುಪ್ಪೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ. ಹುಲಿ ಅದರೊಳಗೆ ಮಲಗಿತು. ಕತ್ತೆ ಹುಲಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಮುದುಕಪ್ಪನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ’ಅಜ್ಜಾ ಇಲ್ಲೊಂದು ಹುಲಿಯೇನಾದರೂ ಬಂತಾ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿತು. ’ಇಲ್ಲ ಕನಪ್ಪಾ ಬಂದಿಲ್ಲ’ ಎಂದ ಮುದುಕಪ್ಪ. ’ಬಂದ್ರೆ ಹೇಳಜ್ಜಾ...ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ವದೆ ಬಾಕಿ ಇದೆ’ ಎಂದಿತು ಕತ್ತೆ.’ ’ಆಯ್ತು ಕಣಪ್ಪ’ ಎಂದು ಮುದುಕಪ್ಪ ಕತ್ತೆಯನ್ನು ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ.
 
ಕತ್ತೆ ಹೋಗಿ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ಹುಲಿ ಕರಿ ಕಂಬಳಿ ಕೊಪ್ಪೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ಬಂತು. ಬಂದು ’ಮುದುಕಪ್ಪಾ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿವೆ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ. ತಿನ್ನಕೆ ಏನಾದ್ರೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡು’ ಎಂದಿತು. ಈಗೇನು ಮಾಡದು?! ತಿನ್ನಲಿಕ್ಕೆ ಕುರಿ ಕೊಡದಿದ್ರೆ ನನ್ನನ್ನೇ ತಿಂದರೂ ತಿನ್ನಬಹುದು ಈ ಹುಲಿ ಎಂದು ಮುದುಕಪ್ಪ ಹೆದರಿ ನಡುಗ ಹತ್ತಿದ. ಭಯಕ್ಕೆ ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಡೆಯಿಂದ ಗೊಡಗೊಡ ಶಬ್ದ ಬಂತು. ’ಏನು ಶಬ್ದ ಅದು ಮುದುಕಪ್ಪಾ?’ ಹೆಬ್ಬುಲಿ ಕೇಳಿತು. ಆ ಮುದುಕಪ್ಪ ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ’ಹುಲಿರಾಯಾ...ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮವ್ವ ನನಗೆ ಎರಡು ಕತ್ತೆ ಮರಿ ನುಂಗಿಸಿದ್ದಳು, ಅವು ಈಗ ಗೊಡಗೊಡ ಅನ್ನುತ್ತಿವೆ’ ಎಂದ. ಕತ್ತೆಯ ಹೆಸರು ಕೇಳಿ ಹುಲಿಗೆ ಬೆವರು ಕೀಳಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಎದ್ದೆನೋ ಬಿದ್ದೆನೋ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿತು. 
 
ಆಯಾಮದ ಪುಟ್ಟ ಗೆಳತಿ ಮಹಿಮಾ ಪಟೇಲ್ ನಮ್ಮ ಒಂದೂರಂತೆ ಅಂಕಣಗಳಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬರೆದುಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದಿದ್ದಾಳೆ.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Copyright © 2011 Neemgrove Media
All Rights Reserved